WIB 92, Art. 50
Uitleg en toepassing zijn door AI geschreven op basis van de officiële wettekst en machinaal tegengelezen (2026-09-28). Deze bepaling is niet door een mens nagekeken. Controleer het zelf: de officiële wettekst staat hieronder, als ongewijzigde kopie van de artikeltekst uit FOD Financiën, FisconetPlus (zonder de noten en titels van de FOD), met een link naar de bron.
Uitleg
In één alinea
Dit artikel regelt beroepskosten waarvan het bedrag niet is verantwoord. Zulke kosten mogen in overleg met de administratie op een vast bedrag worden bepaald. Wordt geen akkoord bereikt, dan taxeert de administratie die kosten op een redelijk bedrag. Daarnaast kan de Koning, voor de categorieën belastingplichtigen die Hij aanwijst, bij een in Ministerraad overlegd besluit en met inachtneming van de omzet, de ontvangsten of de bezoldigingen, criteria en normen stellen om het hoogste aftrekbare bedrag te bepalen van beroepskosten die doorgaans niet met bewijsstukken kunnen worden gestaafd. De wet noemt als voorbeelden representatiekosten, uitgaven voor onderhoudsprodukten, kleine kantoorkosten, bijdragen van sociale aard, kosten voor beroepskledij, linnen en wassen en uitgaven voor tijdschriften zonder faktuur.
Voor wie
Het toepassingsgebied in de gegevens is "beide": de personenbelasting en de vennootschapsbelasting. In het wetboek staat de bepaling in de titel over de personenbelasting, bij de vaststelling van het netto-inkomen, onder beroepskosten. Ze gaat over belastingplichtigen met beroepskosten waarvan het bedrag niet is verantwoord, en over de categorieën belastingplichtigen die de Koning aanwijst.
Sinds wanneer en overgang
Inwerkingtreding niet in het corpus — zie de wijzigingswet.
Rekenvoorbeeld
Deze bepaling bevat geen bedrag of percentage.
Veelgemaakte fouten
- Denken dat niet-verantwoorde kosten zonder meer verloren zijn. De wet laat toe ze in overleg met de administratie op een vast bedrag te bepalen.
- Denken dat zonder akkoord geen bedrag wordt vastgesteld. De wet zegt dat de administratie die kosten dan op een redelijk bedrag taxeert.
- De criteria en normen van de Koning als plicht voor elke belastingplichtige lezen. De wet zegt dat de Koning ze kan stellen, ten aanzien van de categorieën belastingplichtigen die Hij aanwijst.
Verwante bepalingen
- KB-WIB92:200, KB-WIB92:201, KB-WIB92:202, KB-WIB92:203, WIB92:2, WIB92:65, WIB92:178, WIB92:359 en WIB92:360 — begrippen; hun definitie zit niet in de gegevens.
Wat de wet niet regelt
Dit artikel zegt niet wat een redelijk bedrag is.
Toon de officiële wettekst
Officiële wettekst
§ 1. De kosten waarvan het bedrag niet is verantwoord, mogen in overleg met de administratie op een vast bedrag worden bepaald. Indien geen akkoord wordt bereikt, taxeert de administratie die kosten op een redelijk bedrag. § 2. De Koning kan, ten aanzien van de categorieën belastingplichtigen die Hij aanwijst, bij een in Ministerraad overlegd besluit, met inachtneming van de omzet, de ontvangsten of de bezoldigingen, criteria en normen stellen om het hoogste aftrekbare bedrag te bepalen van beroepskosten die doorgaans niet met bewijsstukken kunnen worden gestaafd, met name representatiekosten, uitgaven voor onderhoudsprodukten, kleine kantoorkosten, bijdragen van sociale aard, kosten voor beroepskledij, linnen en wassen en uitgaven voor tijdschriften zonder faktuur.
Tekst: FOD Financiën, FisconetPlus, officieuze coördinatie Wetboek van de inkomstenbelastingen 1992, artikel opgehaald op 2026-09-28. Alleen de tekst in het Belgisch Staatsblad is authentiek. FOD Financiën, FisconetPlus
Algemene informatie; geen belasting- of juridisch advies en geen toepassing op uw situatie. Versie aj2027; wettekst gecontroleerd op 2026-09-28. Alleen de tekst in het Belgisch Staatsblad is authentiek.