WIB 92, Art. 219

Uitleg

In één alinea

Artikel 219 legt een afzonderlijke aanslag op bepaalde uitgaven van een vennootschap die niet met individuele fiches worden verantwoord, en op verdoken meerwinsten. De wet bepaalt dat de aanslag geldt voor kosten als bedoeld in artikel 57, eerste lid, voordelen van alle aard als bedoeld in de artikelen 31, tweede lid, 2°, en 32, tweede lid, 2°, inkomsten als bedoeld in artikel 17, § 1, 3°, wat auteursrechten en naburige rechten betreft, inkomsten als bedoeld in artikel 17, § 1, 5°, en dividenden als bedoeld in artikel 18, eerste lid, 2°quater, telkens wanneer ze niet door individuele fiches worden verantwoord. Daarnaast geldt ze voor verdoken meerwinsten die niet onder de bestanddelen van het vermogen van de vennootschap worden teruggevonden, en voor de financiële voordelen of voordelen van alle aard van artikel 53, 24°. De aanslag is gelijk aan 100 % van die bedragen, tenzij kan worden aangetoond dat de verkrijger een rechtspersoon is; dan is hij gelijk aan 50 %. Reserves als bedoeld in artikel 24, eerste lid, 2° tot 4°, zijn geen verdoken meerwinsten, en verdoken meerwinsten vallen alleen onder de aanslag als ze niet het gevolg zijn van een verwerping van beroepskosten. Voor de kosten, voordelen van alle aard, inkomsten en dividenden die vóór de verdoken meerwinsten zijn opgesomd, wordt de aanslag niet toegepast als de belastingplichtige aantoont dat het bedrag begrepen is in een aangifte die de verkrijger overeenkomstig artikel 305 of in het buitenland heeft ingediend. Is dat niet zo, dan vervalt de aanslag toch als de verkrijger op ondubbelzinnige wijze werd geïdentificeerd uiterlijk binnen 2 jaar en 6 maanden volgend op 1 januari van het betreffende aanslagjaar, of als het bedrag begrepen is in een aanslag die met akkoord van een in artikel 305, eerste lid, bedoelde belastingplichtige verkrijger te zijnen name wordt gevestigd binnen de termijnen van de artikelen 354, eerste en tweede lid, en 358.

Voor wie

Toepassingsgebied: vennootschapsbelasting. Het artikel geldt voor vennootschappen die zulke kosten, voordelen, inkomsten of dividenden toekennen zonder individuele fiches, of bij wie verdoken meerwinsten of de voordelen van artikel 53, 24°, worden vastgesteld.

Sinds wanneer en overgang

Inwerkingtreding niet in het corpus — zie de wijzigingswet.

Rekenvoorbeeld

Symbolisch: een vennootschap betaalt een commissie K die als kost bedoeld in artikel 57, eerste lid, niet door een individuele fiche wordt verantwoord, en geen van de uitzonderingen geldt. De afzonderlijke aanslag is dan 100 % × K. Kan worden aangetoond dat de verkrijger een rechtspersoon is, dan is de aanslag 50 % × K, in één keer afgerond op hele centen.

Veelgemaakte fouten

• Altijd 100 % aanrekenen. Kan worden aangetoond dat de verkrijger een rechtspersoon is, dan is de aanslag gelijk aan 50 %.
• De aanslag toepassen terwijl het bedrag in de aangifte van de verkrijger zit, overeenkomstig artikel 305 of in een gelijkaardige buitenlandse aangifte. De wet sluit de aanslag dan uit, mits de belastingplichtige dat aantoont.
• De termijn voor de identificatie van de verkrijger verkeerd tellen. De wet rekent 2 jaar en 6 maanden volgend op 1 januari van het betreffende aanslagjaar.
• Reserves als bedoeld in artikel 24, eerste lid, 2° tot 4°, als verdoken meerwinsten behandelen. De wet sluit ze uit.
• Verdoken meerwinsten die het gevolg zijn van een verwerping van beroepskosten aan de aanslag onderwerpen. De wet onderwerpt ze alleen als dat niet het geval is.
• De uitzonderingen voor een aangifte of identificatie van de verkrijger ook toepassen op verdoken meerwinsten of op de voordelen van artikel 53, 24°. De wet noemt die niet in de opsomming van die uitzonderingen.

Verwante bepalingen

• WIB92:57 — haar laag 1 aanvaardt bepaalde kosten, zoals commissies, erelonen en bezoldigingen, slechts als beroepskosten wanneer ze door individuele fiches worden verantwoord.
• WIB92:31 — haar laag 1 omschrijft de bezoldigingen van werknemers, met in het tweede lid, 2°, de voordelen van alle aard uit hoofde of naar aanleiding van de beroepswerkzaamheid.
• WIB92:32 — haar laag 1 omschrijft de bezoldigingen van bedrijfsleiders.
• WIB92:17 — haar laag 1 omschrijft de inkomsten uit roerende goederen en kapitalen, met in § 1, 5°, onder meer inkomsten uit de overdracht of licentie van auteursrechten en naburige rechten.
• WIB92:18 — haar laag 1 omschrijft dividenden, met in 2°quater het gedeelte van het maatschappelijk vermogen dat in toepassing van artikel 209 als uitgekeerd dividend wordt aangemerkt in de daar genoemde gevallen.
• WIB92:53 — haar laag 1 somt uitgaven op die niet als beroepskosten worden aangemerkt, met in 24° voordelen verleend in het kader van de daar genoemde vormen van omkoping.
• WIB92:24 — haar laag 1 omschrijft de winst, met in het eerste lid, 2° tot 4°, meerwaarden en onderwaarderingen of overwaarderingen die artikel 219 niet als verdoken meerwinsten aanmerkt.
• WIB92:305 — haar laag 1 verplicht onder meer belastingplichtigen in de personenbelasting, de vennootschapsbelasting en de rechtspersonenbelasting om ieder jaar een aangifte over te leggen.
• WIB92:354 — haar laag 1 bepaalt de termijnen waarbinnen de belasting of de aanvullende belasting mag worden gevestigd.
• WIB92:358 — haar laag 1 bepaalt wanneer de belasting ook na de termijn van artikel 354 mag worden gevestigd.

Wat de wet niet regelt

Dit artikel bepaalt zelf niet in welke vorm en binnen welke termijn de individuele fiches moeten worden overgelegd.