KB nr. 1 (btw), Art. 13
Uitleg en toepassing zijn door AI geschreven op basis van de officiële wettekst en machinaal tegengelezen (2026-09-28). Deze bepaling is niet door een mens nagekeken. Controleer het zelf: de officiële wettekst staat hieronder, als ongewijzigde kopie van de artikeltekst uit FOD Financiën, FisconetPlus (zonder de noten en titels van de FOD), met een link naar de bron.
Uitleg
In één alinea
Dit artikel laat belastingplichtigen in vier gevallen een vereenvoudigde factuur uitreiken: wanneer het bedrag van de factuur niet hoger is dan 100 euro, exclusief btw; wanneer, onder de voorwaarden die de Minister van Financiën bepaalt, de handels- of administratieve praktijken van de sector of de technische voorwaarden van de uitreiking de naleving van alle verplichtingen bemoeilijken; wanneer een uitgereikt document of bericht overeenkomstig artikel 53, § 2, derde lid, van het Wetboek met een factuur gelijkgesteld wordt; en wanneer de belastingplichtige de vrijstellingsregeling van de artikelen 56bis tot en met 56undecies van het Wetboek gebruikt. De vereenvoudigde factuur bevat in elk geval: de datum van uitreiking en een opeenvolgend nummer, volgens één of meer reeksen, waaronder ze in het boek voor uitgaande facturen ingeschreven wordt; naam of maatschappelijke benaming, adres van de administratieve of maatschappelijke zetel en het btw-identificatienummer van de leverancier of dienstverrichter, of het individuele nummer dat hem door de lidstaat van vestiging werd toegekend overeenkomstig artikel 292 ter, tweede alinea, van Richtlijn 2006/112/EG, of binnen een btw-eenheid de vermeldingen eigen aan het betrokken lid; het btw-identificatienummer van de verkrijger of ontvanger, of bij gebrek daaraan zijn naam of maatschappelijke benaming en volledig adres; de aard van de goederen of diensten; per tarief de maatstaf van heffing en het bedrag van de verschuldigde belasting; en, bij een met een factuur gelijkgesteld document of bericht, een specifieke en ondubbelzinnige verwijzing naar de oorspronkelijke factuur, met de aangebrachte wijziging. Volgens het slot van het artikel mag "het eerste lid" niet worden toegepast voor de handelingen bedoeld in de artikelen 14, § 3, 15, §§ 1 en 2, 25ter en 39bis van het Wetboek, noch voor handelingen waarvoor de medecontractant de belasting verschuldigd is krachtens artikel 51, §§ 2 of 4, van het Wetboek.
Voor wie
Toepassingsgebied: btw. De bepaling gaat over belastingplichtigen die een factuur uitreiken in een van de vier genoemde gevallen.
Sinds wanneer en overgang
Inwerkingtreding niet in het corpus — zie de wijzigingswet.
Rekenvoorbeeld
Deze bepaling bevat drempels, geen tarief om mee te rekenen. Een voorbeeld met enkel het getal uit de wettekst, met als grondslag het bedrag van de factuur exclusief btw:
- bedrag van de factuur exclusief btw: 100 euro — dat is "niet hoger dan 100 euro", dus het eerste geval is van toepassing;
- bedrag van de factuur exclusief btw boven 100 euro — het eerste geval is niet van toepassing; een vereenvoudigde factuur kan dan alleen nog via een van de drie andere gevallen.
In beide gevallen blijven de uitsluitingen aan het slot van het artikel gelden.
Veelgemaakte fouten
- De grens van 100 euro toetsen aan het bedrag met btw. De wet rekent met het bedrag "exclusief belasting over de toegevoegde waarde".
- Denken dat een vereenvoudigde factuur geen gegevens over de klant vraagt. De wet vraagt het btw-identificatienummer van de verkrijger of ontvanger, of bij gebrek daaraan zijn naam of maatschappelijke benaming en volledig adres.
- Denken dat een vereenvoudigde factuur de btw niet uitsplitst. De wet vraagt per tarief de maatstaf van heffing en het bedrag van de verschuldigde belasting.
- Een vereenvoudigde factuur uitreiken voor handelingen waarvoor de medecontractant de belasting verschuldigd is krachtens artikel 51, §§ 2 of 4, van het Wetboek, of voor de handelingen bedoeld in de artikelen 14, § 3, 15, §§ 1 en 2, 25ter en 39bis van het Wetboek. Dat sluit de wet uit.
Verwante bepalingen
- W-BTW:53 — laag 1 verwijst naar artikel 53, § 2, derde lid, van het Wetboek; dit besluit voert dat artikel volgens de gegevens uit, maar zijn tekst zit niet in de gegevens.
- W-BTW:51 — laag 1 verwijst naar artikel 51, §§ 2 of 4, van het Wetboek; dit besluit voert dat artikel volgens de gegevens uit, maar zijn tekst zit niet in de gegevens.
- W-BTW:17, W-BTW:22, W-BTW:53ter, W-BTW:53octies, W-BTW:53decies, W-BTW:54 en W-BTW:56 — andere artikelen van het Wetboek die dit besluit volgens de gegevens uitvoert; hun tekst zit niet in de gegevens.
- W-BTW:1, W-BTW:1bis en W-BTW:9 — begrippen uit het Wetboek; hun definitie zit niet in de gegevens.
Wat de wet niet regelt
Dit artikel bepaalt niet onder welke voorwaarden de minister het tweede geval toestaat; dat laat het aan de Minister van Financiën over.
Toon de officiële wettekst
Officiële wettekst
De belastingplichtigen mogen een vereenvoudigde factuur uitreiken in de volgende gevallen : 1° wanneer het bedrag van de factuur niet hoger dan 100 euro is, exclusief belasting over de toegevoegde waarde; 2° wanneer, onder de voorwaarden te bepalen door de Minister van Financiën, de handels- of administratieve praktijken van de betrokken bedrijfssector of de technische voorwaarden waaronder die facturen worden uitgereikt de naleving bemoeilijken van alle bedoelde verplichtingen; 3° wanneer het uitgereikt document of bericht met een factuur wordt gelijkgesteld, overeenkomstig artikel 53, § 2, derde lid, van het Wetboek. 4° wanneer de belastingplichtige gebruikmaakt van de vrijstellingsregeling van belasting bedoeld in de artikelen 56bis tot en met 56undecies van het Wetboek. De vereenvoudigde factuur moet in elk geval de volgende vermeldingen bevatten : 1° de datum waarop ze is uitgereikt en een opeenvolgend nummer, volgens één of meer reeksen, dat de factuur op eenduidige wijze identificeert, waaronder ze wordt ingeschreven in het boek voor uitgaande facturen van de leverancier of de dienstverrichter; 2° de naam of de maatschappelijke benaming van de leverancier of van de dienstverrichter, het adres van zijn administratieve of maatschappelijke zetel en zijn in artikel 50 van het Wetboek bedoeld btw-identificatienummer of het individueel nummer dat hem overeenkomstig artikel 292 ter, tweede alinea, van Richtlijn 2006/112/EG door de lidstaat van vestiging werd toegekend of, in het kader van de btw-eenheid in de zin van artikel 4, § 2, van het Wetboek, de vermeldingen eigen aan het betrokken lid; 3° het in artikel 50 van het Wetboek bedoelde btw-identificatienummer van de verkrijger of de ontvanger, of bij gebreke hieraan, zijn naam of maatschappelijke benaming en volledig adres; 4° de identificatie van de aard van de geleverde goederen of verrichte diensten; 5° de aanduiding, per tarief, van de maatstaf van heffing en het bedrag van de verschuldigde belasting; 6° wanneer het uitgereikte document of bericht met een factuur wordt gelijkgesteld, overeenkomstig artikel 53, § 2, derde lid, van het Wetboek, een specifieke en ondubbelzinnige verwijzing naar de oorspronkelijke factuur, met specifieke vermelding van de aangebrachte wijziging. Het eerste lid mag niet worden toegepast voor de in de artikelen 14, § 3, 15, §§ 1 en 2, 25ter en 39bis van het Wetboek bedoelde handelingen, noch voor de handelingen waarvoor de belasting verschuldigd is door de medecontractant krachtens artikel 51, §§ 2 of 4 van het Wetboek
Tekst: FOD Financiën, FisconetPlus, officieuze coördinatie Koninklijk besluit nr. 1, van 29 december 1992, met betrekking tot de regeling voor de voldoening van de belasting over de toegevoegde waarde, artikel opgehaald op 2026-09-28. Alleen de tekst in het Belgisch Staatsblad is authentiek. FOD Financiën, FisconetPlus
Algemene informatie; geen belasting- of juridisch advies en geen toepassing op uw situatie. Versie 2025-01-01; wettekst gecontroleerd op 2026-09-28. Alleen de tekst in het Belgisch Staatsblad is authentiek.